Afrika

Book Cover

http://www.kaumaram.com/utube/mauritius.html

 

http://www.kaumaram.com/aalayam/mru.html

http://www.pongalfestival.org/kwanzaa-africa-america.html

http://murugan.org/research/subramaniyan.htm

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

ப்ரிக்கா கண்டத்தை தனது அன்பால் ஆக்கிரமிக்கும் இந்து மதம்!

இந்து மதத்தின் கலாசாரத்தையும், வழிபாடுகளையும், இறை நம்பிக்கையையும் கண்டு இந்து மதத்தினராகும் ஆப்பிரிக்கர்கள்.

கிறிஸ்தவ மத வெறி கொண்ட இங்கிலாந்து ஏகாதிபத்தியத்தாலும், இன வெறி, நிற வெறி கொண்ட அமெரிக்கர்களும் இயற்கை வளம் மிகுந்த ஆப்பிரிக்கா கண்டத்தையே சுரண்டி கண்டந்துண்டமாக்கி 10 கோடி ஆப்பிரிக்கா கருப்பினத்தவரை கொன்று குவித்து 1 கோடி மக்களை அடிமைப்படுத்திய கிறிஸ்தவ அமெரிக்கர்கள். அத்தோடு நில்லாமல் தனது மத வெறியை புகுத்த பூர்வ குடி மக்களின் இயற்கை வழிபாட்டை முடக்கி மதம் மாற மறுத்தவர்களை கொத்து கொத்தாக கொன்று குவித்த மனிதாபிமானம் இல்லாத மதம் தான் கிறிஸ்தவம்.

மக்களே கிறிஸ்துவ மதபோதகர்களின் முக்கிய நோக்கம் மதத்தின் பெயரால் நாட்டை அடிமைப்படுத்தி இயற்கை வளங்களைச் சுரண்டி குட்டிச் சுவராக்குவதே. இந்துக்களே மதம் மாறி நீங்கள் மீண்டும் அடிமை நாடாக மாறவிடாதிர்கள்!!

1850 ம் ஆண்டு ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியத்தால் இந்தியாவிலிருந்து 1 இலட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட இந்தியர்கள் அடிமைகளாக விவசாயத்திற்கும், தங்க வைர சுரங்கத்தில் கூலி வேலைக்காகவும் அழைத்துச் செல்லப்பட்டு குடியமர்த்தப்பட்டனர். இந்தியர்கள் உழைப்பு சுரண்டப்பட்டு மக்கள் துன்புறுத்தப்பட்டு இந்து மத வழிபாட்டுக்கும் அச்சுறுத்தலை ஏற்படுத்தினர். இந்தியர்களின் மன உறுதியினால் பல்வேறு இடையூறுகளுக்கிடையே 1869 ம் ஆண்டு தென் ஆப்பிரிக்காவின் (South Africa) டர்பைனில் (Durbain) முதல் இந்துக் கோவில் கட்டப்பட்டது. இதனால் இந்துக்களின் மதபற்று ஆங்கிலேய அரசை ஆட்டம் காணச் செய்தது இதனால் பின்னர் அரசும் ஒத்துழைத்தது.

இனவெறி, நிறவெறி, மதவெறி கொண்ட கிறிஸ்தவ மதத்திற்கிடையே குறிஞ்சி மலராக பூத்த இந்து மக்களின் வருகை புண்பட்டு கிடந்த தென்னாபிரிக்கா மக்களுக்கு அன்பு நெறியினை போதித்தது. இந்து மதத்தின் ஆக்கப்பூர்வ உன்னதத்தினை அறிந்த மக்கள் தங்களை இந்து மதத்தில் இணைத்தனர்.
இந்து மகா சபையானது 1912 ம் ஆண்டு தென்னாப்பிரிக்கா இந்து மக்களினால் ஆரம்பிக்கப்பட்டு இந்து மதத்தின் தர்மத்தினை தென்னாப்பிரிக்கா மக்களிடையே பரப்புகின்றது. சனாதன மதமான இந்து மதத்தின் கொள்கைகள், தத்துவங்கள், உபநிடதம், தர்ம நெறிகள், கலாச்சாரம், போன்றவற்றை மக்ளுக்கு கற்பிக்கின்றது.
இதனால் இரண்டாவது மிகப் பெரிய மதமாக தென்னாபிரிக்கா இந்து மதத்தை முன்னெடுத்துச் செல்கின்றது. அங்கே,
2001 மக்கள் தொகை கணக்கீன்படி இந்து மக்கள் தொகை 5,51,669 (1.5%). அதுவே 2011 ம் ஆண்டு கணக்கீன்படி 9,59,000 (1.9%) ஆக உயர்ந்து கிறிஸ்தவ மதத்தை விரட்டுகின்றது.
ஓங்குக இந்து மத தர்மம்!!! வளர்க இந்து மதம்!!! இந்து மதத்தை காப்போம் அடிமைதனத்தை ஒழிப்போம்!!! என்றும் இந்துவாக!
அன்புடன் Siva Kumar/ Kumar Siva……
ஜெய் ஸ்ரீராம்!!!

—————————————————————————————————————————————————————

பி. ராஜலக்ஷ்மி

ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்குமுன், தவத்தில் சிறந்த முனிவர்களால், தனி மனித வாழ்விலும், குடும்ப வாழ்விலும், சமுதாய வாழ்விலும், தேசிய வாழ்விலும் சிறந்து விளங்க கண்டறியப்பட்ட மேன்மையான பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்டுள்ளது நமது இந்து மதம்.

இந்த பாரதத் திருநாட்டில் அவதரித்த ஆயிரக்கணக்கான ஞானிகள், மாயையில் உழன்றுகொண்டிருக்கும் நம்மைப் போன்றவர்களை சத்தியத்தை நோக்கி அழைத்துச் சென்றார்கள். நம் பிறப்பின் நோக்கத்தைப் புரியவைத்தார்கள். வாழ்க்கையின் லட்சியத்தை- அதன் உண்மைத் தத்துவத்தை உணர்த்தினார்கள்.

இப்பிறவியில் நமக்கிருக்கும் உடலும் மனமும் முற்பிறவியின் கர்ம வாசனைகளை அனுபவிப்பதற்காகவே இருப்பது. ஆனால் கடவுள் அதற்கும் மேலாக நமக்கு இதயத்தையும் அறிவையும் அருளியிருக்கிறார். நமது கர்ம வினையிலிருந்து விடுபட்டு லட்சிய வாழ்க்கை வாழ வேண்டுமென்பதற்காகவே இறைவன் நமக்கு அறிவையும் இதயத்தையும் அளித்துள்ளார்.

நாம் பல பிறவிகள் எடுக்கிறோம். ஒவ்வொரு பிறவியிலும் நமது வினைக்கேற்ப நமக்கு உடலும் மனமும் அமைகிறது. நல்ல இதயத்தின் மூலமாகத்தான் நல்லுணர்வுகள் ஒருவரிட மிருந்து வெளிப்படுகின்றன. பொதுவாக சத்வ குணம், ரஜோ குணம், தமோ குணம் என்ற மூன்று குணங்கள் மனிதனை ஆட்டுவிக் கின்றன.

நமது அறிவு சத்வ குணத்தோடு சேரும் போது அது தூய நல்லறிவாக- ஆத்மாவிலிருந்து வெளிப்படுகின்ற அறிவாக மாறிவிடும். அப்போது நமது இதயம் வேலைசெய்தால் கடவுளின் அனுக்ரகம் அதிகமாகக் கிடைக்கும். இப்படிப்பட்ட ஒரு இதயத்திலிருந்துதான் நம்பிக்கை வரும். பக்தி வரும். பிறருக்கு உதவி செய்யும் மனப்பான்மை வரும். எல்லாரையும் நேசிக்கும் மனம் வரும். விரிந்த விசாலமான இதயம் நமக்கு வருமானால் இந்த மானிடப் பிறவி ஒரு லட்சியப் பிறவியாகும்.

நமது வாழ்க்கை லட்சிய வாழ்க்கையாக இருக்கவேண்டுமென்ற நம்பிக்கையோடு நாம் வாழும்போது, அந்த நம்பிக்கை அற்புதங்களை விளைவிக்கிறது; ஆத்ம சக்தியை வெளிப்படுத்துகிறது. இந்த பிரபஞ்சம் முழுவதும் எந்த சக்தி உள்ளதோ, அதே சக்தி நம் அனைவரிடமும் உள்ளது. அத்தகைய ஆத்ம சக்தியை வெளிக்கொண்டுவரும் ஆற்றல் நம்பிக்கைக்குதான் உண்டு.

இந்த பாரத புண்ணிய பூமியில் அவதரித்து வாழ்ந்த மகான்கள், பக்தர்களின் வாழ்க்கைகள் அனைத்துமே அளவிடற்கரிய நம்பிக்கை விளைவித்த அற்புதங்கள்தான். இறைவனிடம் பக்தியும், அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கையும் கொண்ட நாயன்மார்களும், ஆழ்வார்களும், மகான்களும் நிகழ்த்திய அற்புதங்கள் ஏராளம். பிறர் மெச்சவேண்டுமென்பதற்காக அற்புதங்கள் நடக்கவில்லை. அவர்கள் இறைவன்பால் கொண்டிருந்த நம்பிக்கையால் அரங்கேறிய அற்புதங்கள் அவை.

சைவ சமயம் தழைத்தோங்கிய காலம்.

பல தேசங்கள் ஆங்கிலேயரின் ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்தன. இலங்கையில் “கோக்கட்டிச்சாலை’ என்ற ஊரில் தான்தோன்றீஸ்வரர் ஆலயம் மிகப்பெரிய சிவாலயம். அங்கு கோவில் கொண்டருளும் ஈசன் வரப்பிரசாதி. பக்தர்கள் கூட்டம் எப்போதும் இருக்கும்.

ஒருநாள் ஆங்கிலேய அதிகாரி ஒருவர் பூட்ஸ் அணிந்த கால்களுடன் ஆலயத்தில் நுழைந்தார். நமது ஆலயங்களையும் வழிபாட்டு முறைகளையும் பற்றி அறியாதவர். ஆனால் அதிகாரியென்ற ஆணவமும், நமது கலாச்சாரத்தை இழிவாக எண்ணும் செருக்கும் கொண்டவராக இருந்தார். அலட்சியமாக உள்ளே சென்று அங்கிருந்த அர்ச்சகரிடம், “”கல்லை வைத்து வழிபடுகின்ற முட்டாள்கள் உங்களைப்போல யாருமே இல்லை” என்று இகழ்ச்சியாகப் பேசிவிட்டு, அங்கிருந்த நந்திகேஸ்வரரின் திருவுருவத்தைப் பார்த்தவுடன் சிரித்துக்கொண்டே, “”ஓ… கல்லாலான மாட்டுக்கும் வழிபாடா?” என்று கேலியாகப் பேசினார்.

கோவில் அர்ச்சகர் மிக அமைதியாக, “”நந்திகேஸ்வரர் என்னும் திருநாமம் கொண்டவர் இவர். ஸ்ரீபரமேஸ்வரனுக்குப் பிரியமானவர் என்பதால், அவரை தன் எதிரிலேயே இருப்பதற்கான பதவியை அளித்திருக்கிறார்” என்றார்.

அதற்கு அந்த ஆங்கிலேயர், “”என்னய்யா கதை அளக்கிறீர். இந்த மாடு புல் தின்னுமா” என்று மீண்டும் கேலியாகப் பேசினார். அர்ச்சகர் ஒரு பக்தி ஆவேசத்தோடு, “”புல்லென்ன… எங்கள் நந்திகேஸ்வரர் தண்ணீரும் குடிப்பார்” என்றார்.

ஆங்கிலேயருக்கு கோபம் தலைக்கேறியது. “”நாளை இதே நேரத்தில் இந்த ஆலயத்திற்கு வருவேன். அப்போது இந்த கல்நந்தி புல் தின்னவில்லையென்றால், இந்தக் கோவிலையே பீரங்கியால் தகர்த்துத் தரைமட்டமாக்கிவிடுவேன்” என்று மிரட்டிவிட்டுச் சென்றுவிட்டார்.

அர்ச்சகர் மனவேதனையோடு வீட்டுக்குச் சென்றார். காலம் காலமாக நம் முன்னோர்கள் வழிபட்டுவந்த ஆலயத்துக்கு இப்படியொரு சோதனையா என்று கலங்கினார். “ஹே, பரமேஸ்வரா! இப்படியொரு தர்மசங்கடமான நிலையைக் கொடுத்துவிட்டாயே? எனக்கு உன்னைத் தவிர வேறு கதியில்லை. அகம்பாவம் பிடித்த ஆங்கிலேயன் ஆலயத்தை இடித்துத்தள்ள அஞ்சமாட்டானே? எனக்கு நினைவு தெரிந்த நாள்முதலாக நான் உன்னை பூஜித்துவருகிறேனே’ என்று கண்ணீர் மல்கப் பிரார்த்தித்தார். உணவுண்ணவும் தோன்றாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தார்.

அர்ச்சகரின் மனைவி தன் கணவர் படும் வேதனையைக் கண்டாள். அவள் ஸ்ரீபரமேஸ்வரனிடத்தில் பக்தியும் பிரேமையும் கொண்டவள். தான்தோன்றீஸ்வரரிடத்தில் நம்பிக்கையும் அன்பும் உள்ளவள்.

“”சுவாமி, கவலை வேண்டாம். நம்பிக்கை
யோடு நாம் ஈசனைத் தஞ்சமடைவோம்.

அவர் நம்மைக் காத்தருள்வார். நாளை நமது நந்தியெம் பெருமான் புல்லையும் தின்பார்; நீரையும் குடிப்பார்” என்று கணவரைத் தேற்றினாள்.

அர்ச்சகரும் ஒருவாறு மனம்தேறி ஈசனின் நினைவோடு உறங்கச் சென்றார். அந்தசமயம் ஒரு ஆச்சரியம் நடந்தது. அர்ச்சகரின் கனவில் சிவபெருமான் தோன்றி, “அப்பா, நாளை நீ அறுகம்புல்லையும், மஞ்சள் கலந்த நீரையும் நந்தியெம்பெருமான் முன்னே வை’ என்று அபயமளித்து மறைந்தார்.

மறுநாள் காலை ஆங்கிலேய அதிகாரி ஆர்ப்பாட்டமாக ஆலயம் வந்து அர்ச்சகரைப் பார்த்தார். அர்ச்சகர் மனதில் பரமேஸ்வரனை தியானித்துக்கொண்டு நந்தியெம்பெருமான் முன்பாக அறுகம் புல்லையும், மஞ்சள் கலந்த நீரையும் வைத்தார். ஆண்டவர் அருளால் அங்கு பெரிய அற்புதம் நடந்தது.

மண்டபத்தில் சிலையாக வீற்றிருந்த நந்தியெம்பெருமான், ஆலயத்தில் கூடியிருந்த பக்தர்கள் முன்பாக எழுந்துநின்றார். அருகிலிருந்த அறுகம்புல்லைத் தின்றுவிட்டு, தண்ணீரையும் அருந்தினார். அதோடு மட்டுமல்லாமல், இறங்கிவந்து சாணத்தையும் போட்டுவிட்டுச் சென்றார். இந்த அதிசயத் தைக் கண்ட அந்த ஆங்கிலேயே அதிகாரியின் ஆணவம் அழிந்து, பணிவு நிறைந்தது. அங்கிருந்த மக்கள் எல்லாரும் ஆச்சரியத்தினால் மெய்ம்மறந்தார்கள்.

மனம் மாறிய ஆங்கிலேய அதிகாரி ஆலய அர்ச்சகரின் பாதம் பணிந்தார். “”சுவாமி, உங்கள் தெய்வத்தின் மகிமை தெரியாமல் நான் மிகவும் கீழ்த்தரமாகப் பேசிவிட்டேன். என்னை மன்னிக்கவேண்டும்” என்று சொல்லி பக்தியுடன் ஈசனையும் பணிந்தார். அர்ச்சகர் இறைவன்மீது நம்பிக்கை வைத்ததால் இப்படி ஒரு அற்புதம் நடந்தது.

சுவாமி விவேகானந்தரும், நம்பிக்கை என்னும் சொல்லை அடிக்கடி பயன்படுத்து வார். இதுதான் பக்தியின் முதல்படி. நம்மிடம் நமக்கு நம்பிக்கைவேண்டும். ஸ்ரீசங்கரரும் இதை, “ஒருவரது நிஜஸ்வரூபத்தை தியானிப்பதே மெய்யான பக்தி’ என்பார்.

நாம் நிரந்தரமாக நம்புவது யாரை என்பதைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். நமக்குள்ளே இருக்கும் தெய்வத்தை நம்பிச் செயல்பட்டால் எல்லாமே நன்மையாகும்.

நம் முன்னோர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கை முறைகளையும், தெய்வத்தின்மீது வைத்ததிடமான நம்பிக்கையையும்  பார்த்தோமானால், நமக்கும் நம்பிக்கை என்ற மாபெரும் சக்தி பிறக்கும்.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

இந்தக் கோயில் எங்கேயிருக்கிறது என்று சொன்னால் நம்புவீர்களோ தெரியாது.

ஆப்பிரிக்க கிழக்குக் கரையோரச் சமுத்திரத் தீவான மொரிசியசு என்னும்
நாட்டில்.

மொரிசியசில் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் குடியேறிய 1721ஆம் ஆண்டளவில் தமிழர்கள் பயிற்சி பெற்ற
தொழிலாளர்களாகவும் வெள்ளைகாரர்களின்
பிள்ளைகளுக்கு ஆசிரியர்களாகவும்
வந்துசேர்ந்தார்கள். ஏனைய இந்தியக்
குடியேற்றவாசிகள் போன்றே தமிழர்களும் புத்திசீவிகளாகவும் வணிகர்களாகவும் சிறந்து விளங்குகிறார்கள்.

இவர்கள் மத்தியில் கொடை வள்ளல்களுக்கும்
குறைவில்லை என்பதையும்
இங்கே குறிப்பிடுவது அவசியமாகும்.
இயலாதவர்களுக்கு உதவுவதில் அரசாங்கத்தையும்
தட்டிக்கேட்கவும் இவர்கள் தயங்குவதில்லை.
இங்கு தமிழும் சைவமும்
தளைத்தோங்குவதை இவர்கள் பெருமையுடன்
இன்றும் கூறுகிறார்கள்.

கோயில்
திருவிழாக்களில் காவடியும் தீமிதிப்பும் தமிழ்
நாட்டிலும் ஈழத்திலும்
நடைபெறுவதுபொலவே இங்கும்
நடைபெறுகின்றன.
முதலில் 1850 இல் Terre Rouge என்னுமிடத்தில் தமிழ்
செல்வந்தர்களால் ஸ்ரீ
கிருஷ்ணமூர்த்தி துரோபதை அம்மன் கோயில்
நிர்மாணிக்கப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து லூயிஸ்
துறையில் ஸ்ரீ சொக்கலிங்க மீனாட்சி அம்மன்
கோயிலும் கிளெமென்சியாவில்
அருள்மிகு பாலதந்தை கோயிலும் Plaines des Roches
என்னும் நகரில் சிவ சுப்பிரமணியன் கோயிலும்
நிர்மாணிக்கப்பட்டன.

இக்கோயில் நிர்மாணிப்புப் பணிகளில்
காலத்துக்குக் காலம் வந்த தமிழக அரசாங்கங்கள்
எண்ணற்ற உதவிகளைக் கொடுத்துதவின என்பதையும்
இங்கு நான் நன்றியுடன் குறிப்பிட
விரும்புகிறேன்.

சமயமே தமிழர்களை இணைப்பதும்
ஒற்றுமைப்படுத்துவதுமான சக்தியென இவர்கள்
உறுதியாக நம்புகிறார்கள்.
எமது கண்ணுக்கு எட்டாத தூரத்திலிருக்கும் இந்த
உடன்பிறப்புகளின் வாழ்வில் சுகமும் செல்வமும்
சகோதரத்துவமும் வளர வாழ்த்துவோம்!

‪#‎ராக்கிரேவந்த்‬

——————————————————————————————-

இந்தக் கோயில் எங்கேயிருக்கிறது என்று சொன்னால் நம்புவீர்களோ தெரியாது. ஆப்பிரிக்க கிழக்குக் கரையோரச் சமுத்திரத் தீவான மொரிஸியஸ் என்னும் நாட்டில்.மொரிஸியஸில் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் குடியேறிய 1721ஆம் ஆண்டளவில் தமிழர்கள் பயிற்சி பெற்ற தொழிலாளர்களாகவும் வெள்ளைகாரர்களின் பிள்ளைகளுக்கு ஆசிரியர்களாகவும் வந்துசேர்ந்தார்கள். ஏனைய இந்தியக் குடியேற்றவாசிகள்போன்றே தமிழர்களும் புத்திஜீவிகளாகவும் வணிகர்களாகவும் சிறந்து விளங்குகிறார்கள். இவர்கள் மத்தியில் கொடை வள்ளல்களுக்கும் குறைவில்லை என்பதையும் இங்கே குறிப்பிடுவது அவசியமாகும். இயலாதவர்களுக்கு உதவுவதில் அரசாங்கத்தையும் தட்டிக்கேட்கவும் இவர்கள் தயங்குவதில்லை.இங்கு தமிழும் சைவமும் தளைத்தோங்குவதை இவர்கள் பெருமையுடன் இன்றும் கூறுகிறார்கள். கோயில் திருவிழாக்களில் காவடியும் தீமிதிப்பும் தமிழ் நாட்டிலும் ஈழத்திலும் நடைபெறுவதுபொலவே இங்கும் நடைபெறுகின்றன. முதலில் 1850 இல் Terre Rouge என்னுமிடத்தில் தமிழ் செல்வந்தர்களால் ஸ்ரீ கிருஷ்ணமூர்த்தி துரோபதை அம்மன் கோயில் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து லூயிஸ் துறையில் ஸ்ரீ சொக்கலிங்க மீனாட்சி அம்மன் கோயிலும் கிளெமென்சியாவில் அருள்மிகு பாலதந்தை கோயிலும் Plaines des Roches என்னும் நகரில் சிவ சுப்பிரமணியன் கோயிலும் நிர்மாணிக்கப்பட்டன. இக்கோயில் நிர்மாணிப்புப் பணிகளில் காலத்துக்குக் காலம் வந்த தமிழக அரசாங்கங்கள் எண்ணற்ற உதவிகளைக் கொடுத்துதவின என்பதையும் இங்கு நான் நன்றியுடன் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.சமயமே தமிழர்களை இணைப்பதும் ஒற்றுமைப்படுத்துவதுமான சக்தியென இவர்கள் உறுதியாக நம்புகிறார்கள். எமது கண்ணுக்கு எட்டாத தூரத்திலிருக்கும் இந்த உடன்பிறப்புகளின் வாழ்வில் சுகமும் செல்வமும் சகோதரத்துவமும் வளர வாழ்த்துவோம்!
இந்தக் கோயில் எங்கேயிருக்கிறது என்று சொன்னால் நம்புவீர்களோ தெரியாது. ஆப்பிரிக்க கிழக்குக் கரையோரச் சமுத்திரத் தீவான மொரிஸியஸ் என்னும் நாட்டில்.</p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />
<p>மொரிஸியஸில் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் குடியேறிய 1721ஆம் ஆண்டளவில் தமிழர்கள் பயிற்சி பெற்ற தொழிலாளர்களாகவும் வெள்ளைகாரர்களின் பிள்ளைகளுக்கு ஆசிரியர்களாகவும் வந்துசேர்ந்தார்கள். ஏனைய இந்தியக் குடியேற்றவாசிகள்போன்றே தமிழர்களும் புத்திஜீவிகளாகவும் வணிகர்களாகவும் சிறந்து விளங்குகிறார்கள். இவர்கள் மத்தியில் கொடை வள்ளல்களுக்கும் குறைவில்லை என்பதையும் இங்கே குறிப்பிடுவது அவசியமாகும். இயலாதவர்களுக்கு உதவுவதில் அரசாங்கத்தையும் தட்டிக்கேட்கவும் இவர்கள் தயங்குவதில்லை.</p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />
<p>இங்கு தமிழும் சைவமும் தளைத்தோங்குவதை இவர்கள் பெருமையுடன் இன்றும் கூறுகிறார்கள். கோயில் திருவிழாக்களில் காவடியும் தீமிதிப்பும் தமிழ் நாட்டிலும் ஈழத்திலும் நடைபெறுவதுபொலவே இங்கும் நடைபெறுகின்றன. முதலில் 1850 இல் Terre Rouge என்னுமிடத்தில் தமிழ் செல்வந்தர்களால் ஸ்ரீ கிருஷ்ணமூர்த்தி துரோபதை அம்மன் கோயில் நிர்மாணிக்கப்பட்டது. அதனைத் தொடர்ந்து லூயிஸ் துறையில் ஸ்ரீ சொக்கலிங்க மீனாட்சி அம்மன் கோயிலும் கிளெமென்சியாவில் அருள்மிகு பாலதந்தை கோயிலும் Plaines des Roches என்னும் நகரில் சிவ சுப்பிரமணியன் கோயிலும் நிர்மாணிக்கப்பட்டன. இக்கோயில் நிர்மாணிப்புப் பணிகளில் காலத்துக்குக் காலம் வந்த தமிழக அரசாங்கங்கள் எண்ணற்ற உதவிகளைக் கொடுத்துதவின என்பதையும் இங்கு நான் நன்றியுடன் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.</p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />
<p>சமயமே தமிழர்களை இணைப்பதும் ஒற்றுமைப்படுத்துவதுமான சக்தியென இவர்கள் உறுதியாக நம்புகிறார்கள். எமது கண்ணுக்கு எட்டாத தூரத்திலிருக்கும் இந்த உடன்பிறப்புகளின் வாழ்வில் சுகமும் செல்வமும் சகோதரத்துவமும் வளர வாழ்த்துவோம்!

கானா நாட்டில் இந்துக் கோயில்

கானா மேற்கு ஆப்பிரிக்காவிலிருக்கும் ஒரு சிறிய நாடு. அதன் தலைநகர் அக்ரா ஒரு அழகிய கடற்கரை நகரம். அந்த நகரின் வடக்குபகுதியில் சர்ச் கோபரங்களைப் போல கூரான உயர்ந்த வெள்ளைக் கோபுரம். அதன் உச்சியில் ஒளிரும் ஒம் சின்னம். உள்ளே சன்னதியில் விக்கிரகங்களுக்குப் பட்டாடை. அருகில் சிறு விளக்குகள். மாலை பூஜைக்கு முன்னதாகப் பிராத்தனைப் பாடல்கள்.

இந்தியர் வாழும் ஒரு வெளிநாட்டில் அவர்களுக்காக ஒரு இந்து கோவில் இருப்பதும் அதில் சிறப்பாக வழிபாடு நடைபெறுவதும் ஆச்சரியமான செய்தி இல்லை. ஆனால், இந்தக் கோவிலில் பிராத்தனை பாடல் பாடி வழிபாட்டுக்காகக் காத்திருப்பவர்களில் யாரும் இந்தியர் இல்லை. அவர்களுக்கு இந்திய மொழி எதுவும் தெரியாது. அதுமட்டுமில்லை அவர்களில் பலர் இந்தியாவையே பார்த்ததில்லை. பின் எப்படி இந்த கோவில்?

கானா நாட்டின் ஜனத்தொகை 2.3 கோடி. அதில் 60% கிருத்துவர், 15% முஸ்லீம்கள், 25% ஆப்பிரிக்கப் பழங்குடி மதத்தின் வம்சாவளியினர். எல்லா காலனிகளையும்போல ஆங்கில ஆதிக்கத்தின் துணையுடன் மதமாற்றத்தால் கிறுத்துவ மதம் பரவிய நாடு அது.

அதில் ஒரு சாதாரண விவசாய குடும்பத்திலில் 1937ல் பிறந்த கெவிஸி ஈஸெல் (Guide Kwesi Essel)ன் தாய் கிறுத்துவர். உண்மையை அறிய கெவிஸி மேற்கொண்ட நீண்ட பயணத்தில் 1962ல் ரிஷிகேஷிலுள்ள சிவானந்த ஆஸ்ரமத்துடன் தொடர்புகொண்டார். இந்துவழி பிராத்தனைக்காக சங்கம் ஒன்றை ஆப்பிரிக்காவில் ஏற்படுத்தினார். இந்தியாவிற்கு 1970ல் வந்து ஆன்மீகத் தேடலில் அவர் அடைந்த இடம் ரிஷிகேஷ் சிவானந்தர் ஆஸ்ரமம்.

இரண்டாண்டு தீவிர பயிற்சிக்குப் பின்னர் இந்தியாவிலிருந்து தாய் நாடு செல்லும்போது இந்து மதத்தை ஏற்றுகொண்டவர். தன் நாட்டின் தலைநகரில் இந்து மதம் பற்றி சொற்பொழிவுகள் ஆற்றிவந்தார். துவக்கத்தில் படித்தவர்கள் மட்டுமே கலந்துகொண்ட கூட்டங்களுக்கு நாளடைவில் எல்லா தரப்பு மக்களும் வர துவங்கினர்.

1975ல் இந்தியாவிலிருந்த கானா வந்த ஸ்வாமி கிருஷ்ணாநந்த ஸரஸ்வதி இவருக்கு தீட்சை வழங்கி ஸ்வாமி கானானந்த ஸரஸ்வதி (Swami Ghananand Saraswati) எனப் பெயரிட்டு ஆப்பிரிக்க இந்து ஆஸ்ரமத்தை துவக்க உதவி செய்து, பணியை தொடரச் சொல்லிவிட்டு இந்தியா திரும்பிவிடுகிறார்.

ஆச்சரியமான விஷயம் கிருஷ்ணானந்த ஸரஸ்வதிக்கு இவரை முன்பின் தெரியாது. அவர் கானா வந்ததும் வேறு பணிக்காக. அன்று முதல் இந்த ஆஸ்ரமத்தின் தலைமைத் துறவியாகயிருந்து இந்து மதத்திற்கு தொண்டாற்றி வருகிறார் ஸ்வாமி கானானந்த ஸரஸ்வதி. கானாவில் இருப்பது 12, 500 இந்துக்கள். இதில் 10, 000 பேர் இவரைப்போல ஆப்பிரிக வம்சாவழி சார்ந்தவர்கள்.

இவருடைய இந்த ஆஸ்ரம உறுப்பினர்களாகச் சேர்ந்த பல மதத்தினரும் இந்துவாகி இருக்கிறார்கள். “யாரையும் இந்து மதத்திற்கு மாற்றமுடியாது. ஏனெனில், மற்றதைப்போல அது வெறும் மதமில்லை. அது ஒரு வாழ்க்கை முறை. ஒருவார பயிற்சிக்குப் பின்னர் இந்துவாக வாழ விரும்புவர்களை ஏற்று தொடர்ந்து இந்துவாக வாழ அவர்களுக்கு உதவி செய்கிறோம்” என்கிறார் சுவாமி. இந்து விழாக்கள், பண்டிகைகள் பற்றிய விளக்கங்கள் பண்டிகைக்கு சில நாட்கள் முன்னதாவே கூட்டங்களில் விளக்கப்பட்டு கொண்டாடப்படுகின்றன. முக்கியமான விஷயம் கூட்டங்களும் பாடல்களும் உள்ளூர் மொழியில் தான்.

தங்கள் குழந்தைகளுக்கு ராமர், கிருஷ்ணர் எனப் பெயர் சூட்டி மகிழும் இந்த “இந்து”க்களில் பலருக்கு கிருத்துவப் பெயர்தான். இறந்தபின் உடலை ஏரியூட்டுவது என்பதை எற்றுகொண்ட இந்துகளுக்கு இறுதிக் கடன்களை செய்கிறது இந்த ஆஸ்ரமம். நாட்டின் பிற நகரங்களில் 5 கிளைகளுடன் இயங்கும் இவர்களுக்கு உள்ளூர் இந்தியர்களின் கோவில்களிலிருந்து நல்ல ஒத்துழைப்பு இல்லை என்பது தான் வருத்தம்.

எங்கோ ஆப்பிரிக்காவில் வேறுமதத்தினராக பிறந்து இந்தியா வந்து இந்துமத பெருமையை உணர்ந்து அதை தன் தாய்நாட்டில் வேறூன்றச் செய்யும் இந்த ஸ்வாமி கானானந்த ஸரஸ்வதி இந்து மதத்தின் ஒரு பெருமையான அடையாளம்

—-தகவலுக்கு நன்றி Captainjack Sparrow — Vasanth Lionize உடன்

கானா நாட்டில் இந்துக் கோயில் கானா மேற்கு ஆப்பிரிக்காவிலிருக்கும் ஒரு சிறிய நாடு. அதன் தலைநகர் அக்ரா ஒரு அழகிய கடற்கரை நகரம். அந்த நகரின் வடக்குபகுதியில் சர்ச் கோபரங்களைப் போல கூரான உயர்ந்த வெள்ளைக் கோபுரம். அதன் உச்சியில் ஒளிரும் ஒம் சின்னம். உள்ளே சன்னதியில் விக்கிரகங்களுக்குப் பட்டாடை. அருகில் சிறு விளக்குகள். மாலை பூஜைக்கு முன்னதாகப் பிராத்தனைப் பாடல்கள். இந்தியர் வாழும் ஒரு வெளிநாட்டில் அவர்களுக்காக ஒரு இந்து கோவில் இருப்பதும் அதில் சிறப்பாக வழிபாடு நடைபெறுவதும் ஆச்சரியமான செய்தி இல்லை. ஆனால், இந்தக் கோவிலில் பிராத்தனை பாடல் பாடி வழிபாட்டுக்காகக் காத்திருப்பவர்களில் யாரும் இந்தியர் இல்லை. அவர்களுக்கு இந்திய மொழி எதுவும் தெரியாது. அதுமட்டுமில்லை அவர்களில் பலர் இந்தியாவையே பார்த்ததில்லை. பின் எப்படி இந்த கோவில்? கானா நாட்டின் ஜனத்தொகை 2.3 கோடி. அதில் 60% கிருத்துவர், 15% முஸ்லீம்கள், 25% ஆப்பிரிக்கப் பழங்குடி மதத்தின் வம்சாவளியினர். எல்லா காலனிகளையும்போல ஆங்கில ஆதிக்கத்தின் துணையுடன் மதமாற்றத்தால் கிறுத்துவ மதம் பரவிய நாடு அது. அதில் ஒரு சாதாரண விவசாய குடும்பத்திலில் 1937ல் பிறந்த கெவிஸி ஈஸெல் (Guide Kwesi Essel)ன் தாய் கிறுத்துவர். உண்மையை அறிய கெவிஸி மேற்கொண்ட நீண்ட பயணத்தில் 1962ல் ரிஷிகேஷிலுள்ள சிவானந்த ஆஸ்ரமத்துடன் தொடர்புகொண்டார். இந்துவழி பிராத்தனைக்காக சங்கம் ஒன்றை ஆப்பிரிக்காவில் ஏற்படுத்தினார். இந்தியாவிற்கு 1970ல் வந்து ஆன்மீகத் தேடலில் அவர் அடைந்த இடம் ரிஷிகேஷ் சிவானந்தர் ஆஸ்ரமம். இரண்டாண்டு தீவிர பயிற்சிக்குப் பின்னர் இந்தியாவிலிருந்து தாய் நாடு செல்லும்போது இந்து மதத்தை ஏற்றுகொண்டவர். தன் நாட்டின் தலைநகரில் இந்து மதம் பற்றி சொற்பொழிவுகள் ஆற்றிவந்தார். துவக்கத்தில் படித்தவர்கள் மட்டுமே கலந்துகொண்ட கூட்டங்களுக்கு நாளடைவில் எல்லா தரப்பு மக்களும் வர துவங்கினர். 1975ல் இந்தியாவிலிருந்த கானா வந்த ஸ்வாமி கிருஷ்ணாநந்த ஸரஸ்வதி இவருக்கு தீட்சை வழங்கி ஸ்வாமி கானானந்த ஸரஸ்வதி (Swami Ghananand Saraswati) எனப் பெயரிட்டு ஆப்பிரிக்க இந்து ஆஸ்ரமத்தை துவக்க உதவி செய்து, பணியை தொடரச் சொல்லிவிட்டு இந்தியா திரும்பிவிடுகிறார். ஆச்சரியமான விஷயம் கிருஷ்ணானந்த ஸரஸ்வதிக்கு இவரை முன்பின் தெரியாது. அவர் கானா வந்ததும் வேறு பணிக்காக. அன்று முதல் இந்த ஆஸ்ரமத்தின் தலைமைத் துறவியாகயிருந்து இந்து மதத்திற்கு தொண்டாற்றி வருகிறார் ஸ்வாமி கானானந்த ஸரஸ்வதி. கானாவில் இருப்பது 12, 500 இந்துக்கள். இதில் 10, 000 பேர் இவரைப்போல ஆப்பிரிக வம்சாவழி சார்ந்தவர்கள். இவருடைய இந்த ஆஸ்ரம உறுப்பினர்களாகச் சேர்ந்த பல மதத்தினரும் இந்துவாகி இருக்கிறார்கள். “யாரையும் இந்து மதத்திற்கு மாற்றமுடியாது. ஏனெனில், மற்றதைப்போல அது வெறும் மதமில்லை. அது ஒரு வாழ்க்கை முறை. ஒருவார பயிற்சிக்குப் பின்னர் இந்துவாக வாழ விரும்புவர்களை ஏற்று தொடர்ந்து இந்துவாக வாழ அவர்களுக்கு உதவி செய்கிறோம்” என்கிறார் சுவாமி. இந்து விழாக்கள், பண்டிகைகள் பற்றிய விளக்கங்கள் பண்டிகைக்கு சில நாட்கள் முன்னதாவே கூட்டங்களில் விளக்கப்பட்டு கொண்டாடப்படுகின்றன. முக்கியமான விஷயம் கூட்டங்களும் பாடல்களும் உள்ளூர் மொழியில் தான். தங்கள் குழந்தைகளுக்கு ராமர், கிருஷ்ணர் எனப் பெயர் சூட்டி மகிழும் இந்த “இந்து”க்களில் பலருக்கு கிருத்துவப் பெயர்தான். இறந்தபின் உடலை ஏரியூட்டுவது என்பதை எற்றுகொண்ட இந்துகளுக்கு இறுதிக் கடன்களை செய்கிறது இந்த ஆஸ்ரமம். நாட்டின் பிற நகரங்களில் 5 கிளைகளுடன் இயங்கும் இவர்களுக்கு உள்ளூர் இந்தியர்களின் கோவில்களிலிருந்து நல்ல ஒத்துழைப்பு இல்லை என்பது தான் வருத்தம். எங்கோ ஆப்பிரிக்காவில் வேறுமதத்தினராக பிறந்து இந்தியா வந்து இந்துமத பெருமையை உணர்ந்து அதை தன் தாய்நாட்டில் வேறூன்றச் செய்யும் இந்த ஸ்வாமி கானானந்த ஸரஸ்வதி இந்து மதத்தின் ஒரு பெருமையான அடையாளம் ----தகவலுக்கு நன்றி Captainjack Sparrow — Vasanth Lionize உடன்



8
உயர்நிலைக்கு எளிதாய் வழிகாட்டும் தொடர்!
ராதா நடராஜன்

           மது உடல் மற்றும் மனதின் செயல்பாடுகள், மூளை செயல்படும் விதம், பல நுண்ணிய உள்ளுறுப்புகள், மூச்சு செயல்படும் விதம் இதையெல்லாம் நினைக்கும்போது நமது உடலைப்போல அதிசயமான- அற்புதமான ஒரு பொருளை கடவுளைத் தவிர வேறு யாராலும் அமைக்க முடியாது என்ற முடிவுக்கு வரமுடியும்.

இதை சற்று விவரமாகச் சிந்தித்தால்தான் சிறிதாவது நன்றி உணர்வைப் பெறமுடியும்.

மூளை செயல்படும் விதம்

நினைத்தல், திட்டமிடுதல், தீர்மானித்தல், உணர்தல் ஆகியவற்றை நம்மால் எப்படிச் செய்யமுடிகிறது? நரம்பு செல், நரம்பு நார், மூளை நரம்பு முடிச்சு, மூளை அடிப்பகுதி, நினைத் துச் செயலாற்றும்- அங்க அசைவுகளை ஒழுங்குபடுத்தும் செரிபெல்லம், இவற்றுடன் பல நுண்ணிய பாகங் களைக் கொண்ட மூளையின் அமைப்பும் அதன் செயல்பாடுகளும்தான் இதற்குக் காரணம். இவை தானே இயங்கும்படி அமைத்துள்ள இறைவனின் அருளாற்றலை வியக்காமல் இருக்கமுடியுமா?

இதயம்

உடல் முழுவதிலிருந்தும் ரத்தம் இதயத் தின் வலது பகுதிக்கு வருகிறது. பின் ஒரு தொழிற்சாலைபோல, அந்த ரத்தத்தைச் சுத்தப்படுத்தி உடல் முழுவதும் அனுப்புகிறது. கைப்பிடி அளவே உள்ள நமது இதயம், தினமும் சுமார் இரண்டாயிரம் காலன் (ஏஹப்ப்ர்ய்) ரத்தத்தை உடல் முழுவதும் இரத்தக்குழாய் மூலம் செலுத்துகிறது. இதயத்தின் ஒவ்வொரு துடிப்புக்கும் சுமார் மூன்று அவுன்ஸ்  (ஞன்ய்ஸ்ரீங்) ரத்தம் ரத்தக்குழாய்க்கு வருகிறது.

உடலின் ஜீரண அமைப்பு

36 அடி நீளமுடைய குழாய், வாயிலிருந்து குதம் வரை சுருண்டு சுருண்டு கிடக்கிறது என்றால் நம்பமுடிகிறதா? இதன் வழியே செல்லும் உணவை ஜீரணிக்க உதவும் வகையில் பல திரவங்கள் உடலின் உள்ளே சுரக்கின்றன.

உயிர்மூச்சு

உடலில் உயிர் இருக்கிறது என்பதற்கு அடையாளமே இந்த மூச்சுக்காற்றுதான். இது எப்படி உள்ளே சென்று இந்த உடலை வாழவைக்கிறது? இது எண்ணிப்பார்க்க முடியாத மாபெரும் அதிசயமல்லவா?

தாய்- தந்தை என்ற அமைப்பு தந்தை மூலமாக இறைவன் அனுப்பும் உயிர், தாயின் உடல் வழியாக வெளியே வருமாறு இறைவன் அமைத்திருப்பதன் காரணம்? பூமிக்கு வரும் சிறு உயிருக்கு அன்பு, ஆதரவு, பாதுகாப்பு கிடைக்கவேண்டும் என்ற இறைவனின் கருணையே! அதனால்தான் ஒரு மேல்நாட்டு அறிஞர், (வர்ன்ழ் ஸ்ரீட்ண்ப்க்ழ்ங்ய் ட்ஹஸ்ங் ஸ்ரீர்ம்ங் ற்ட்ழ்ர்ன்ஞ்ட் ஹ்ர்ன்லி க்ஷன்ற் ய்ர்ற் ச்ழ்ர்ம் ஹ்ர்ன்) உங்கள் குழந்தைகள் உங்கள் மூலம் வந்திருக்கலாம். ஆனால் உங்களிடமிருந்தல்ல’ என்றார். இப்படி நிதானமாக யோசிக்கும்போது இறைவன் அருளாற்றலை வியக்கும் உணர்வு தோன்றி, அது பக்தியாக மாறும்.

நம் குழந்தைகள் தோன்ற நாம் ஒரு கருவி மட்டுமே என்று புரிந்துகொண்டால், அதிகமான பாசத்தை குழந்தைகள்மேல் வைத்து அவதிப்பட மாட்டோம். ஏனெனில் அதிக பாசமே ஏக்கத்திற்கும் துக்கத்திற்கும் காரணம். மேற்கண்ட செய்தியைப் பற்றி ஒரு தெளிவான உணர்வு ஏற்பட்டால் நிம்மதி நிச்சயம்.

குடும்ப அமைப்பு ஏன்?

மனித குலத்தில் பாசம், அன்பு இவை இருக்கவேண்டும் என்பதற்காகவே ஒவ்வொரு உயிருக்கும் ஒரு குடும்ப அமைப்பை ஏற்படுத்தித் தந்துள்ளான் இறைவன். இதை உணர்ந்து கொண்டால், இந்த உடலையும் குடும்பத்தையும் தந்த இறைவனை நன்றியுடன் நினைக்கும் மனநிலை வரும். அந்த நன்றி உணர்ச்சி அசையாத பக்தியை ஏற்படுத்தும்.

இறைவன், மனிதன் அனுபவிப்பதற்காகவே உலகத்தைப் படைத்துள்ளான் என்பதைக் கூறும் ஒரு திரைப்படப் பாடல் நினைவுக்கு வருகிறதா?

“ஆண்டவன் படைச்சான்- என்கிட்ட கொடுத்தான்
அனுபவி ராஜான்னு அனுப்பி வச்சான்’

என்ற பாடல்தான் அது.

பிறப்பின் நோக்கம் என்ன?

உயிருக்கு இறைவன் ஏன் உடலைத் தந்து மண்ணிற்கு அனுப்பவேண்டும்? 

எல்லாவற்றையும் நமக்குக் கொடுத்ததன் நோக்கம்- நன்மையுடன் கூடிய பக்தி வாழ்வு வாழ்ந்து, மீண்டும் பிறவா நிலையை அடையவேண்டும் என்பதுதான். இந்த நோக்கத்தைப் புரிந்துகொண்டால் சிறந்த வாழ்வு வாழமுடியும்.

குடும்பத்தை நேசிக்கும் மனிதன் அடுத்தகட்டமாக மனிதர்களிடம் அன்பு கொண்டால் நல்ல சமுதாயம் அமையும். நமது பிறப்பின் காரணத்தை சிந்தித்தால்- ஆராய்ந்தால்- இறைக்கும் நமக்கும் உள்ள தொடர்பு புரியும். அந்த புரிதல் நிலையான பக்தியை ஏற்படுத் தும்.

ஆணவம், கன் மம், மாயை என்னும் இருளில் சிக்கியிருக்கும் உயிர்கள் விடுதலை பெறவேண்டும் என்பதற்காகவே உடலைத் தந்து, அந்த உடல் அனுபவிப்பதற்காக உலகத்தையும் படைத்துள்ளான் இறைவன். எனவே மேலும் மேலும் “புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம்’ என்ற மீளா வட்டத்தில் (இறப்பு மற்றும் பிறப்பு என்ற முடியாத வட்டம்) சிக்காமல், இறைவனை சரணடைவதன் மூலம் பிறவா நிலையை அடையவேண்டும்; அதற்கான முயற்சிகளை மேற்கொள்ளவேண்டும் என்பதற்காகத்தான் நாம் படைக்கப்பட்டுள்ளோம். சைவ சித்தாந்தம் முதலான பல அரிய தத்துவங்களைக் கற்கும் போது இந்த உண்மை புரியும்.

உடலமைப்பும் கோவில் அமைப்பும்

ஆ+ லயம் = ஆலயம்.

ஆ+ லயம் = ஆலயம்.

“ஆ’ என்றால் பசு (உயிர்);

“லயம்’ என்றால் ஒடுங்குதல்.

இதயத்தில் உள்ள இறை ஒளியை உணர்ந்து அந்த ஒளியில் ஒடுங்கவேண்டும் என்பதுதான் “ஆலயம்’ என்ற வார்த்தை கூறும் பொருள்.

கோவிலின் பாகங்களுக்கும் உடலின் பாகங்களுக்கும் நிறைய ஒற்றுமை இருக்கிறது. உடலை உபயோகித்துதான் உள்ளிருக்கும் இறைவனைக் காணமுடியும். இதற்கு கர்ம- பக்தி- ஞான மார்க்கங்கள் நமக்கு வழிகாட்டும்.

உள்ளிருக்கும் ஜோதியோ காண முடியாமல் மாயையால் மறைக்கப்பட்டுள்ளது. பக்குவம் பெற்ற, ஞானம் பெற்றவர்கள்தான் தீவிரமான பயிற்சியின்மூலம் ஜோதியைக் காணமுடியும். இந்த உண்மையை நம் போன்ற சாதாரண மக்கள் உணரவேண்டும் என்பதற்காகத்தான், கோவிலை உடல்போல் அமைத்துள்ளனர்.

கர்ப்பகிரகத்தில் இறைவனை வைத்து, கோவிலுள் நுழைந்து ஐம்புலனை ஒன்றுபடுத்தினால் இறைவனை தரிசிக்க முடியும் என்பதை- இறைவனை உணர்வதற்கான வரைபடமாக (ஆழ்ஸ்ரீட்ண்ற்ங்ஸ்ரீற்ன்ழ்ங் ஙர்க்ங்ப்) கோவிலை ரிஷிகள் அமைத்தனர்.

1. கோவில் வாசற்படி மனிதனின் பாதங் களைக் குறிக்கும் தத்துவம்.

2. பலிபீடம்- ஆணவம் முதலான மலங்களை இங்கே துறந்து உள்ளே செல்லவேண்டும்.

3. நந்தி- உயிரை- மனிதனைக் காட்டும் அடையாளம்.

4. ஐம்புலன்களை ஒன்றுபடுத்துதல் என்பதற்காக மண்டபங்கள், பிராகாரங்கள்.

5. உடலில் உள்ளே இறை இருப்பதை உணர்த்தும்விதமாக கர்ப்பகிரகம். (இறைவன்).

கோவிலின் தத்துவத்தைப் புரிந்து கொண்டால் உள்ளே உள்ள இறைவனைப் பற்றிய உண்மையை அறிந்துகொள்ள முடியும்.

பிராகாரங்கள் கூறும் தத்துவம்

இறைவனைச் சுற்றி பிராகாரத்தில் வலம் வருவதுபோல, இறைவனை மையமாக வைத்தே எல்லா பணிகளையும் ஆற்றவேண்டும் என்பதை உணர்த்துவதே பிராகார அமைப்புகள்.

“நடமாடும் கோவில்’ என்று மனித உடலை திருமூலர் கூறியதன் உண்மையை இப்பொழுது நாம் உணர்ந்துவிட்டோம். எனவே ஒவ்வொரு மனிதனையும் பார்க்கும்போது இறையுணர்வு தான் நிச்சயம் வரும்.

உடம்பினை முன்னம் இழுக்கென்றிருந்தேன்

உடம்பினுக் குள்ளே யுறுபொருள் கண்டேன்

உடம்புளே உத்தமன் கோவில்கொண்டான் என்று

உடம்பினை யானிருந் தோம்புகின் றேனே.

இதன் பொருள். “அரும்பொருளான சிவன் ஒளி வடிவில் இருப்பதை நான் உணர்ந்ததால், சிவன் உறையும் கோவிலான உடலைப் பாதுகாத்து வருகிறேன்’ என்று திருமூலர் கூறுகிறார்.

சிவபூஜைகள், ஹோமங்களின் முடிவில் நம்மை நாமே மூன்று முறை சுற்றி வணங்க வேண்டுமென்ற முறை ஏன் உள்ளது?

வெளிமுகமாகச் செய்யும் பூஜைகள் முடிந்தவுடன் உள்ளே ஒளியாக உள்ள இறைவனை உள்முகமாக வணங்கும் விதமாகத்தான் மூன்று முறை தன்னைத்தானே சுற்றி வணங்கச் சொல்லுகிறது சாஸ்திரம்.

நண்பர்கள், பெரியவர்கள் என்று யாரைப் பார்த்தாலும் மார்பின்மீது கைகுவித்து வணங்கும் முறை ஏன் ஏற்பட்டது?

நமது இதயத்திலும், மற்றவர்கள் இதயத்திலும் உள்ள ஒளி வடிவமான இறையை வணங்கும் விதமாகத்தான் இதயத்திற்கு அருகே கைகளைக் கூப்பி வணங்கும் முறையை ரிஷிகள் ஏற்படுத்தி வைத்தனர்.

கோவில்களில் உருவ வழிபாடு ஏன்?

நம் போன்ற சாதாரண மக்களுக்கு உருவத்தை வழிபடுவதுதான் சுலபம். சிலை வடிவில் உள்ள உருவத்தை குருவாக- தாயாக- தந்தையாக- சக சிநேகிதனாக- தலைவனாகப் பார்த்து வணங்க முடிகிறது. இதற்கு சமயக் குரவர் நால்வரே சாட்சி. குழந்தை வடிவிலும் ஆழ்வார் மற்றும் அடியார்கள் பலர் வழிபட்டுள்ளனர். பலவித எண்ணங்களில்- கவலைகளில்- வேலைகளில் அலைக்கழிக்கப்படும் நமக்கு திருவுருவப் படங்கள், சிலைகள் மிகுந்த மன அமைதியைத் தருகின்றன என்பது உண்மை. (நாளடைவில் உருவமற்ற நிலையிலும் தியானம் செய்து பழகுவது நல்லது.)

பால் முதலான அபிஷேகங்கள் செய்வது எதற்காக?

எல்லா பொருட்களுமே இறைமை நிறைந் தது. இறைமை நிறைந்த பொருட்களை இறைவனுக்கே அபிஷேகம் செய்கிறோம் என்பதுதான் உண்மை.

சிலைகளை அமைத்து ஆகமங்கள் கூறும் விதமாக பூஜைகள் செய்து, கும்பாபிஷேகம் செய்தபின் அந்த சிலைகளில் இறைவன் இறங்கி நிற்பதும் சத்தியம். இதைத்தான் “கலிநாளுக்கு இரங்கி கல்லிலே இறங்கி சிலையாக கோவிலில் நிற்கின்றாய் கோவிந்தா’ என்று பாடல் கூறுகிறது. நமக்காக சிலையில் வந்து தங்கும் இறை சக்திக்கு, தகுந்த உபசரணை, அன்பு, மரியாதை செய்யும் விதமாகத்தான் இளநீர், பால் முதலான பல அபிஷேகங்கள் செய்கிறோம்.

ஐம்பூதமாய் இறைவன் நிற்பதால், இந்த அபிஷேகத்தின் மூலம் நம்மைத் தாங்கும் பூமியும், வாழவைக்கும் மற்ற பூதங்களும் (காற்று, நீர், நெருப்பு, ஆகாயம்) மேலும் புனிதமடைகின்றன- சக்தியடைகின்றன. எப்படியெனில், சுழற்சி முறையே காரணம்.

சுழற்சி முறை

ஒரு பொருள் எங்கிருந்து வந்ததோ அங்கேயே அடைக்கலம் ஆவதுதான் இயற்கை யான சுழற்சிமுறை. மண்ணிலிருந்து மரம் வருகிறது. மரத்தின் இலைகள் கீழேவிழுந்து உரமாகின்றன. மரத்திலிருந்து விழும் விதை மீண்டும் மரமாகிறது. இந்த சுழற்சி முறையின் அடிப்படையில் ஐம்பூத வடிவில் நிற்கும் இறைவனிடமிருந்து பெற்ற பொருட்களை அவனுக்கே கொடுப்பதுதானே முறை? அபிஷேகத்தால் பூமி மற்றும் நீர் நிலைகள் வளமை அடைகின்றன. இப்படி பொருளறிந்து அபிஷேகம் நடப்பதைப் பார்க்கும்போது மேலும் திடமாக பக்தி உருவாகிறது.

“தீவட்டியின் ஜ்வாலையைக் கொண்டே சூரியனுக்கு ஆரத்தி செய்வது போலவும், சந்திரகாந்தக் கல்லிலிருந்து பெருகும் நீரைக் கொண்டே சந்திரனுக்கு அர்க்யம் தருவது போலவும், சமுத்திர நீரைக் கொண்டே சமுத்திரத்தைத் திருப்தி செய்வதுபோலவும்’ என்று ஆதிசங்கரர் சௌந்தர்யலஹரி 100-ஆவது  சுலோகத்தில் கூறியிருப்பது மேற் சொன்ன கருத்தை உறுதி செய்கிறது.

இயற்கையை சற்று சிந்தித்தாலே இறைவனின் இருப்பை ஓரளவு நம்மால் உணரமுடியும். பக்தியையும் வளர்க்க முடியும்.

Click Here


எம்.என். ஸ்ரீனிவாசன்

நான்முகக் கடவுளான பிரம்மன், திருமாலைக் காண வேண்டித் தவம் செய்தார். அப்போது, “தொண்டை நாட்டிலுள்ள காஞ்சிபுரம் சென்று அஸ்வமேத யாகம் செய். அந்த வேள்வியின்  பலனாக திருமாலை தரிசிக்கும் பாக்கியம் பெறுவாய்’ என்று அசரீரி வாக்கு ஒலித்தது. அதைக் கேட்ட நான்முகன் விஸ்வகர்மாவை அழைத்து, “”ஒரு யாக சாலையையும் மணி மாடங்கள் சூழ அழகான தோர் நகரத்தையும் தோற்றுவிப்பாயாக” என்று பணித்தார். விஸ்வகர்மாவும் செய்து முடித்தார்.

யாகம் ஆரம்பிப்பதற்குமுன் பிரம்மனிடம் பிரஹஸ்பதி, “”வேள்வியை நடத்த உங்களுடைய  துணைவியார் கலைமகளும் உடனிருக்க வேண்டும்” என்றார். இதையடுத்து நதி தீரத்தில் தவம் செய்து கொண்டிருந்த சரஸ்வதியை அழைத்து வருமாறு வசிஷ்ட முனிவரை அனுப்பினார் பிரம்மன்.

முன்னொரு காலத்தில் சரஸ்வதியின் பக்தர்களுக்கும் லட்சுமியின் பக்தர்களுக்கும் இடையே சொற்போர் நடந்தது. அப்போது, “”இருவரில் யார் சிறந்தவர்?” என்று பிரம்மனிடம் கேட்க, “”லட்சுமியே சிறந்தவர்” என்றார் நான்முகன். அதில் வருத்தமுற்ற சரஸ்வதி, “”நான் நதிகளில் சிறந்தவள் என்றாவது ஒப்புக் கொள்ளுங்கள்”  என்றாள். ஆனாலும் பிரம்மன், “”நதிகளிலும் கங்கையே உயர்ந்தவள்” என்று சொல்லிவிட, சொல்லொணா சினத்தோடு வெகுண்டெழுந்த சரஸ்வதி, நதியிலேயே தங்கி தவம் செய்யத் தொடங்கினாள். இந்நிலையில் பிரம்மனின் கட்டளைப்படி தன்னை அழைக்க வந்த வசிஷ்ட முனிவரிடம், “”நான் வர இயலாது; வேண்டு மானால் என் கணவர் நானிருக்கும் இடத்திற்கு வந்து வேள்வியை நடத்தட்டும்” என்று கோபத்தோடு கூறிவிட்டாள்.

இதனால் தேவி சரஸ்வதி இல்லாமலேயே மற்ற முனிவர்களின் ஆலோசனைப்படி காயத்ரிதேவியைக் கொண்டு வேள்வியை ஆரம்பித்தார் நான்முகன். யாகத்தில் தேவர்களுக்கு முதல் மரியாதை கொடுப் பதைக் கண்டு  சீற்றம் கொண்ட அசுரர்கள் வேள்வியைத் கலைக்க நினைத் தனர். அதற்காக சரஸ்வதியிடம் சென்றவர்கள், “”கலைமகளே, தீய முனிவர்களின் சதியால் உமது கணவர் உங்களைத் தவிர்த்து மற்றவர்களுடன் யாகம் செய்யத் தொடங்கிவிட்டார். இந்த அநீதியைப் பொறுக்க முடியாமல் தங்களிடம் வந்துள்ளோம். எந்த வகையிலாவது தாங்கள் இந்த வேள்வி நடைபெறாத வண்ணம் தடை செய்தீர்களானால் எங்களுக்கும் மகிழ்ச்சி உண்டாகும்” என்று முறையிட்டனர்.

இதைக் கேட்ட சரஸ்வதி வேள்வியைத் தடை செய்யும் பொருட்டு வேகவதி என்னும் நதியாகப் பெருக்கெடுத்து காஞ்சியை வந்தடைந்தாள். அந்த நதியின் வேகத்தைப் பார்த்து எல்லாரும் அச்சமடைந்தார் கள். “இது அசுரர்களால் தூண்டப்பட்ட சரஸ்வதியின் செயல்தான்’ என உணர்ந்த பிரம்மன் ஸ்ரீமன் நாராயணனை வணங்கித் தொழுதார். உடனே எம்பெருமானும் அந்த நதியின் வெள்ளைப் பெருக்கைத் தடை செய்யும் பொருட்டு தானே அணையாகப் படுத்துக்கொண்டார். மகாவிஷ்ணு வின் அந்த சயனத் திருக்கோலத்தைக் கண்ட சரஸ்வதியும் பணிந்து, வெள்ளப் பெருக்கைக் கட்டுப்படுத்தி அந்தர்வாஹினியாய் சென்று கடலில் கலந்தாள்.

பிறகு வசிஷ்டர் போன்ற முனிவர் களெல்லாம், பிரம்மனது சொற்படி சரஸ்வதியை வணங்கினர். “”இப்போதேனும் மனமுவந்து நான்முகனோடு  சேர்ந்து வேள்வியை நிறைவேற்றி அருளவேண்டும். எல்லா நதிகளிலும் சரஸ்வதி நதிக்கே மிக்க சிறப்பு உண்டென நான்முகனே ஒப்புக் கொண்டார்” என்று வேண்ட, கலைமகளும் மனமுவந்து நான்முகக் கடவுளோடு சேர்ந்தாள்.

பிரம்மனின் வேள்வியைக் காக்கும் பொருட்டு வேகவதி ஆற்றின் குறுக்கே- வலது கையைக் கீழே வைத்து அணையாக சயனித்துக் கொண்டிருக்கும் இப்பெருமாள் புஜங்க சயனன் என்று வட மொழியிலும்; திருவணைப் பள்ளி கொண்ட பெருமாள் என்று தமிழிலும் அழைக்கப்படுகிறார். இத்தல நதிக்கு வேகாஸேது என்றும் பெயர் ஏற்பட்டது. பிறகு வெஃகா என்று மருவிய இந்த க்ஷேத்திரம் திருவெஃகா என்று இன்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆழ்வார்களின் மங்களாசாஸனம் பெற்ற நூற்றியெட்டு திவ்ய தேசங்களில் காஞ்சி மாநகரத்தில் பதினான்கு திவ்ய தேசங்கள் உள்ளன. அவற்றில் திருவெஃகாவும் ஒன்று.

ஒருநாள் திருமழிசை ஆழ்வார் நெற்றியில் திருமண் சாற்றிக் கொள்ள முனைந்த போது, வைத்த இடத்தில் திருமண் காணப்படாமல் வருத்தமுற்றார். அன்று அவர் கனவில் திருவேங்கடமுடையான் தோன்றி அருளியபடி, திருவெஃகாவை அடுத்த பொய்கைக் குளத்தில் திருமண்ணைக் கண்டெடுத்து நெற்றியில் இட்டுக் கொண்டார். அதன் கரையில் எழுந்தருளியுள்ள திருவணைப் பள்ளி கொண்ட பெருமாளை சேவித்தார். இந்த ஆழ்வாரை குருவாகக் கொண்டு கணிகண்ணன் என்ற செந்நாப் புலவரும்அப்பெருமாளையே சேவித்து வந்தார்.

ஒருமுறை தொண்டை மண்டலத்தை ஆண்டு வந்த பல்லவ அரசனின் மனைவி, திருமழிசை ஆழ்வாரின் அருளால், முதுமை நீங்கி இளமையடையும் ஆசையால், கணிகண்ணனைப் பாடப் பணித்தாள். அவரோ, “திருவணைப் பள்ளி கொண்ட பெருமாளைத் தவிர வேறொருவரையும் பாட மாட்டேன்’ என்று மறுக்க, பல்லவ அரசன் அவரை காஞ்சியை விட்டே வெளியேறும்படி கட்டளையிட்டார். இதனைத் தன் குருவான திருமழிசை ஆழ்வாரிடம் கணிகண்ணன் தெரிவிக்க, இருவரும் பெருமாளையும் தம்முடனேயே வந்துவிடும்படி விண்ணப்பித் தனர். பெருமாளும் தன் பைந்நாகப் பாயை (பாம்பணையை) சுருட்டிக் கொண்டு இவர்கள் பின்னே சென்றுவிட்டார். நகரம் இருளடைந்தது.

மூவரும் காஞ்சிக்கு அருகிலுள்ள பாலாற்றைங்கரையில் அன்றிரவு தங்கினர்.

அவர்கள் தங்கிய அந்த இடம் “ஓர் இரவு இருக்கை’ என்று அழைக்கப்பட்டு பிறகு மருவி ஓரிக்கை என ஆயிற்று. (இதை முன்னிட்டு தை மாத மக நட்சத்திரத்தன்று விசேஷ வைபவங்கள் நடந்து வருகின்றது.) பல்லவ அரசனும் தன் தவறை உணர்ந்து திருமழிசை ஆழ்வாரையும் கணிகண்ணனையும் மீண்டும் காஞ்சிக்கே அழைத்து வந்தார். பெருமாளும் மனமிரங்கி மீண்டும் திருவெஃகாவு வந்து பைந்நாகப் பாயைக் கிடத்தி சயனித்தார். அதனால் இப்பெருமாள் சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் என்று தமிழிலும்; யதோத்காரி என்று வடமொழியிலும் திருநாமம் பெற்றார்.

இந்த தலத்தின் தாயார் பெயர் ஸ்ரீகோமளவல்லி நாச்சியார். இவர் இத்தல தீர்த்தமான பொய்கை புஷ்கரணியில், பொற்றாமரை மலரில், ஐப்பசி மாத திருவோண நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தவர்.

பொய்கையாழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசையாழ்வார், நம்மாழ்வார், திருமங்கையாழ்வார் ஆகியோரால் மங்களாசாஸனம் செய்யப்பட்ட திவ்ய தேசம் இது. இந்தக் கோவிலின் தலவிருட்சம் மகிழ மரம்.

சங்க இலக்கிய பத்துப் பாட்டினுள் ஒன்றான பெரும்பாணாற்றுப் படையில் திருவெஃகா என்னும் இந்தத் திருத்தலத்தைப் பற்றிய குறிப்புகள் காணப்படுகின்றன. கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் என்னும் புலவர் இயற்றிய பெரும்பாணாற்றுப்படைப் பாடலில், அரசன் தொண்டைமான் இளந்திரையனிடம் பரிசு பெற்றுத் திரும்பி வரும் யாழ்ப்பாணன் ஒருவன், தன் எதிரே வந்த மற்றொரு பாணனுக்கு வழி கூறி, “இந்த திருவெஃகா என்னும் சோலை சூழ்ந்த நல்லிடத்தில் இளைப்பாறி, பாம்பணையில் பள்ளி கொண்டிருக்கும் சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாளை வழிபட்டுச் செல்வாயாக’ என்று கூறுவதாகக் காணப்படுகிறது.

விஷ்ணுகாஞ்சி என்றழைக்கப்படும் சின்ன காஞ்சிபுரம் ரங்கசாமிக் குளத்தினருகில்அமைந்துள்ள இந்தக் கோவிலில், ஐப்பசி மாதம் பொய்கையாழ்வார் அவதார உற்சவம் பத்து நாட்களும்; பங்குனி மாத ரேவதி நட்சத்திரத்தில் தீர்த்தவாரி பிரம்மோற்சவமும் மிகச் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன.

இப்பெருமாள் ஆழ்வார் சொன்னபடி செய்ததால் இவருக்குச் சொன்ன வண்ணம் செய்த பெருமாள் என்றே பெயர் அமைந்துவிட்டது. இவரை பக்தியுடன் வழிபட்டால் நம் பிரார்த்தனைகளை நிறைவேற்றுவார்.

Leave a Reply