கோபுரக்கலை

Sarabheswara Arul Chither Js Foto.

Sarabheswara Arul Chither J

·

கோவிற்கட்டிடக்கலை
விமானம் மற்றும் கோபுரக்கலை:
ஒவ்வொரு கோவிலிலும் அதன் கோபுரம் அல்லது விமானம் முக்கிய பங்கினை வகித்துவரும் கட்டிட அமைப்பு ஆகும். ஆதி காலத்தில், கோவிலின் கோபுரமே அவ்வூரின் உயரமான கட்டிடமாக விளங்கியுள்ளது. இதன் காரணத்தை ஆராய்ந்தோமேயானால் முன்னோர்களின் தற்காப்புக் கலை புலப்படும். கோபுரங்களில் உள்ள கலசங்கள் தானியங்களுக்கும், மக்களுக்கும் பாதுகாவலனாக விளங்கியுள்ளது. இடி, மின்னல் ஆகியவற்றின் போது இடிதாங்கியாகவும், வெள்ளம் வந்து விவசாய நிலங்கள் பாதிக்கப்பட்ட போது அடுத்த வெள்ளாமைக்கு உண்டான விதை தானியங்களை வழங்கும் ஆபத்பாந்தவனாக விளங்கியவை கோபுர கலசங்களாகும். இக்கோபுரத்தின் கட்டிட அமைப்பைப் பற்றி சற்று விளக்கமாக பார்ப்போம்.
கோவிலின் கருவறை மேல் அமைந்து இருப்பது விமானம் அல்லது சிகரம் ஆகும். கோவிலின் மதிலோடு கூடிய நுழைவுவாயிலில் இருப்பது கோபுரம் ஆகும்.
தென்னிந்தியக் கோவில்கள் பெரும்பாலும் கருவறையின் மேல் உள்ள விமானத்தை உயரமாகப் பெற்றுள்ளன. இவற்றுள் சில விமானங்கள் கோபுரத்தினைப் போன்ற அமைப்பைப் பெற்றுள்ளன. கோவிலின் வகை பெரும்பாலும் கோவிலின் விமானத்தினை வைத்தே கணிக்கப்படுகின்றன.
விமானத்தின் தலைப்பகுதி, எட்டு பட்டைகளைக் கொண்டிருந்தால் திராவிட வகை, சதுரமாக இருந்தால் அது நாகரம் , வட்ட வடிவமாக இருந்தால் அது வேசரம் வகையைச் சார்ந்தது ஆகும்.

விமானம் மொத்தம் ஆறு உறுப்புகளைக் கொண்டது ஆகும். அவை
· அதிட்டானம்,
· பிட்டி,
· பிரஸ்தனம்,
· கர்ணகூடு,
· கிரீவம்,
· கும்பம்.

ஆறு உறுப்புகளையும் கொண்ட விமானம் சாடங்க விமானமாகும். விமானம் கல், சுதை, உலோகம் ஆகிய மூன்றையும் பயன்படுத்தி உருவாக்கப்படும் கட்டிட அமைப்பு ஆகும். அதிட்டானம் என்பது கருவரைக்கும் கீழ் உள்ள பகுதியாகும். இதில் அலங்காரத்துடன் கூடிய வேலைப்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருக்கும். பிட்டி என்பது கர்பகிரகத்தை உருவாக்கும் சுவர்கள் ஆகும். இவற்றில் காணப்படும் வாயில் போன்ற அமைப்பு தேவ கோட்டம் ஆகும். இவற்றில் தட்சன், லிங்கோத்பவன், துர்க்கை, நரசிம்மன் போன்ற தெய்வங்கள் இருப்பர். இத் தெய்வங்களே சூரியனிடமிருந்து சக்தியினை வாங்கி கர்ப கிரகத்தில் இருக்கும் கடவுளுக்கு தருவதாகக் கூறப்படுகிறது. கருவரையின் கூரையே பிரஸ்தனம் என அழைக்கப்படுகின்றது. இவற்றில் யாளி, பூதங்கள் போன்ற உருவங்கள் குடி கொண்டிருக்கும். பிரஸ்தன அமைப்பிலேயே கடவுளின் வாகனத்தினுடைய சிற்பம் இடம்பெறும். உதாரணமாக கோவிலின் கருவரையில் சிவன் இருந்தால் நந்தியும், திருமால் இருந்தால் கருடனும் சிற்பங்களாக அருள்பாலிப்பர்.பிரஸ்தனத்திற்கு மேல் உள்ள பகுதி கிரீவம் ஆகும். இவை பெரும்பாலும் சதுரம் மற்றும் எண்பட்டை வடிவில் கட்டப்படும். அதன் மேல் அமைந்திருக்கும் கூர்மையான உலோகத்தினால் ஆன பாகமே கும்பம் ஆகும். இதனை கலசம், ஸ்தூபி, குடம் என்றும் கூறுவர்.

கலசத்தின் துணைக் கொண்டே ஒவ்வொரு கோவிலின் கடவுள் சிலைக்கும் சக்தி ஊட்டப்படும், மேலும் பன்னிரண்டாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை அவை புதுபிக்கப்படும், மேலும் கலசத்தின் உள் இருக்கும் தானியங்கள் பன்னிரண்டு ஆண்டுக்குள் அதன் இடிதாங்கும் சக்தியினை இழந்துவிடும் என்பதால் அவையும் இந்நிகழ்வின் போது மாற்றப்படும். இதன் பொருட்டு நடக்கும் சடங்கே குடமுழுக்கு ஆகும்.

பல்லவர், சோழர் ஆகியோரின் காலக்கட்டங்களில் கோவிலின் கோபுரத்தைவிட கோவிலின் விமானமே உயரமாகக் கட்டப்படும். இராஜராஜனின் காலத்திலேயே விமானக் கட்டிடக்கலையின் வளர்ச்சி உச்சத்தை எட்டியது. பின்னர் பாண்டியர் காலங்களில் விமானக் கட்டிடம் அதன் பிரம்மாண்டத்தை இழக்கத் தொடங்கியது. அதன் பின்னர் கோவிலை சுற்றியுள்ள மதில்களும், வாயிற் கோபுரமும் முக்கியத்துவம் பெறத் தொடங்கின. இதன் காரணம் குறித்து கட்டிடக்கலை ஆராய்சியாளர் பேர்சி பிரவுன், ’கோவிலின் பழமை மாறாமல் இருக்க அதன் விமானத்தை ஒன்றும் செய்யாமல் விட்டுவிட்டு அதன் கோபுரத்தையும் சுற்று மதில்களையும் உயரம் எழுப்பி அதன் பிரம்மாண்டத்தினை கூட்டியுள்ளனர்’ என்று கூறுகிறார்.

படிப்படியாக வளர்ச்சியை எட்டியது கோபுரக் கட்டுமானம். தமிழ்நாட்டில் இருக்கும் பழம் பெறும் கோபுரமானது காஞ்சி கைலாசநாதர் கோவில் கோபுரமாகும். இதில் ஒரே ஒரு தளம் மட்டுமே அமைந்துள்ளது. தற்போது தென்னிந்தியாவிலேயே மிகப் பெரிய கோபுரமான திருவரங்கம் அரங்கநாதர் கோவிலின் கோபுரம் 13 தளங்களைக் கொண்டு கோபுரக் கட்டுமானத்தின் பிரம்மாண்டத்தைக் காட்டுகின்றது. ஆரம்ப காலக்கட்டங்களில் ஒரு கோவில் ஒரு வாயிற்கோபுரத்தை மட்டுமே கொண்டிருந்தது. பின்னர் ஒவ்வொரு திசைக்கும் ஒவ்வொரு வாயிற் கோபுரங்கள் கட்டப்பட்டு , ஒரே கோவில் பல கோபுரங்களைக் கொண்ட அமைப்பாக மாற்றம் பெற்றது. அக்கோபுரங்களில் பெரிய கோபுரம் இராஜ கோபுரம் என அழைக்கப்பெற்றது. மேலும் கோபுரங்கள் பல வகையான சிற்பங்களைத் தாங்கி இருப்பதனால் இவை சிற்பக்கலைக்கும் வழிவகுத்தன.

அடுத்த பதிவில் ஒவ்வொரு ஆட்சியாளர்களின் காலத்திலும் ஏற்பட்ட கோவிற் கட்டிடக் கலையின் வரலாற்றைக் காண்போம்.
சரபேஸ்வரர் அருள் சித்தர்

Sarabheswara Arul Chither J

”பெருக்காறு சடைக்கணிந்த பெருமான் சேரும்
பெருங்கோயில் எழுபதினோ டெட்டும் மற்றும்
கரக்கோவில் கடிபொழில்சூழ் ஞாழற் கோயில்
கருப்பறியல் பொருப்பனைய கொகுடிக் கோயில்
இருக்கோதி மறையவர்கள் வழிபட்டேத்தும்
இளங்கோயில் மணிக்கோயில் ஆலக்கோயில்
திருக்கோயில் சிவனுறையும் கோயில் சூழ்ந்து
தாழ்ந்திறைஞ்சத் தீவினைகள் தீரு மன்றே”

என்ற அப்பர் பெருமானின் பாடல் வழியாக சங்க்காலத்து இறுதியில் வாழ்ந்த மன்னன் கோச்செங்கணான் சிவபெருமானுக்காக எழுப்பிய எழுபது கோவில்கள் பற்றியும், திருவாசக காலத்தில் இருந்த ஏழு வகை கோவில்கள் பற்றியும் அறிய முடிகிறது.
· ஆலக்கோயில்,
· இளங்கோயில்,
· கரக்கோயில்,
· ஞாழற்கோயில்,
· கொகுடிக் கோயில்,
· மணிக்கோயில்,
· பெருங்கோயில்
என்பனவே அவ்வேழு வகை கோயில்களாகும். இவ்வேழு வகை கோவில்கள் இருந்த்து உண்மையெனிலும், அவை எவ்வாறு தோற்றமளிக்கும் என்பதில் பல வகையான கருத்துக்கள் கூறப்படுகின்றன. இவ்வகை கோயில்கள் சிற்ப சாஸ்திரத்தில் கூறப்பட்டுள்ள விஜயம், ஸ்ரீபோகம், ஸ்ரீவிசாலம், ஸ்கந்தகாந்தம், ஸ்ரீகரம், ஹஸ்திபிரிஷ்டம், கேசரம் எனும் ஏழு வகைக் கோவில்களின் தமிழ்ப் பெயர்கள் என்றும் கூறப்படுகின்றது. எனினும் அவ்வேழு கோவில்களின் பொதுவான தோற்றங்களைக் காண்பதும் அவசியமாகும்.

ஆலக்கோவில்:
ஆலக்கோவில் என்பது ஆனைக் கோயில் என்பதன் மரூஉ என்று அனைத்து அறிஞர்களாலும் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட ஒன்றாகும். இக்கோவிலின் வடிவமைப்பை பற்றி மூன்று விதமான கருத்துக்கள் நிலவுகின்றன. சில அறிஞர்கள் ஹஸ்திபிரிஷ்டம் கோவில் வகையே ஆலக் கோவில் என்பர், அதாவது தூங்கும் நிலையில் இருக்கும் யானையின் பின் புறத்தைப் போன்ற தோற்றமுடைய விமானம் கொண்டது இவ்வகை கோவிலாகும். அதற்கு உதாரணமாக திருவொற்றியூர், வடதிருமுல்லைவாயில், திருவேற்காடு ஆகிய கோவில்கள் கூறப்படுகின்றது. சிலர் ஆலம் என்பது நீர் சூழ்ந்த இடத்தைக் குறிக்கும் சொல், ஆதலால் நீர் சூழ்ந்த இடத்தில் உள்ள கோயில்களே ஆலக்கோயில்கள் என்று கூறுகின்றனர். இதற்கு உதாரணமாக தஞ்சை வலிவலம்,திருப்புகழூர் ஆகிய ஊர்களில் உள்ள கோவில்களைக் கூறுவர். சில அறிஞர்கள் ஆல மரத்தைச் சார்ந்த கோவில்களே ஆலக்கோவில்கள் எனக் கூறுவர். இதற்கு உதாரணமாக திருக்கச்சூர் கோவிலையும் குறிப்பிடுவர்.

இளங்கோவில்:
பழைய கோவிலை சீரமைக்கும் பொழுது அருகில் ஒரு சிறு கோவில் கட்டி அதில் இறைவனை எழுந்தருளச் செய்து, பிறகு கோவிலின் சீரமைப்பு பணியினைத் தொடங்குவர். இவ்வாறு கட்டப்படும் சிறு கோவில்களுக்கு இளங்கோவில் என்பது பெயராகும். பெரும்பாலும் இக்கோவில்கள் நான்கு பட்டையுடைய விமானங்களைக் கொண்டிருக்கும். இவ்வகையில் இளங்கோவில் கட்டும் மரபு இன்றும் வழக்கத்தில் உண்டு. இதனை பாலாலயம் செய்தல் எனக் கூறுவர். இது போன்ற இளங்கோயில்கள் திருமீயச்சூர், மற்றும் கீழைக் கடம்பூரிலும் உண்டு எனக் கூறப்படுகின்றது.

கரக்கோயில்:
கரக்கோவிலின் வடிவமைப்பில் இரண்டு வகையான விளக்கங்கள் கூறப்படுகின்றன. வட்டவடிவமான விமானம் கொண்டது கரக்கோவில் என்றும் இரு சக்கரத்துடன் தேர் போன்ற வடிவமைப்பைக் கொண்டது கரக்கோவில் எனவும் கூறப்படுகின்றது.
’தென்கடம்பைத் திருக்கரக் கோயிலான்’ என அப்பர் பெருமான் பாடியதன் வாயிலாக இது கரக்கோவில் வகை எனக் கொள்ளப்படுகிறது. தற்போது தமிழகத்தில் இது ஒன்றே கரக்கோயில் எனக் கருதப்படுகிறது. மேலும் கேரளத்தில் இது போன்று பலக் கோவில்கள் இருப்பதாகவும் கூறப்படுகின்றது.

அடுத்தப்பதிவில் மீதி உள்ள நான்கு கோவில் வகைகள் பற்றி காண்போம்.
சரபேஸ்வரர் அருள் சித்தர்